Ano ba ang silbi ng
pagiging makabayan,
kung ikaw ay nanghihina
at kumukulo ang tiyan?
Kung sa lamesa
ang mga nakalatag na pinggan
ay puro kislap lamang
at walang laman.
Kung may isang Rizal pa
na babarilin sa Luneta,
ito ba ay mararamdaman
ng buong madla?
Pagbabago ba ay mararanasan
ng mga bata,
o wala ring pagkakaiba
sa naranasan na ng mga matatanda?
Noong binaril si Ninoy
ay nagkaroon ng pagbabago,
subalit panandalian lamang
na naranasan ng mga tao,
dahil kagyat lang na namahinga
ang mga pulitiko,
na sa nakulembat na yaman
ay 'di makuntento.
Nag-iba lang pala ng anyo
ang mandarambong,
parang hunyango'ng nagbabalatkayo
sa mga nakakasalubong.
Animo nakahaing masarap
na puto bumbong,
ngunit nang tikman na
ay lasang bulok na bagoong.
Pilit man na isinusuka
ay kumakapit sa ngala-ngala,
sumisiksik sa mga ngipin
at nagiging tinga.
Walang magawa si Juan
kundi ipikit ang mga mata,
tinitiis ang pangit na lasa
at baho ng hininga.
Kanya-kanya, tayu-tayo
at mapagbalatkayo.
Karaniwan nang ugali
ng ilang Pilipino.
Magkapatid, magkaibigan
at maging buong pamilya.
Madalas pinaghihiwalay
dahil sa pulitika.
Kung may mga pagkakataon man
na nagkakaisa.
Minsa'y paimbabaw lamang
at pansamantala.
Biglaang pagbabago
sa isang iglap lamang.
Pagkawatak-watak sariling interes
pa rin ang dahilan.
Pagbabago ang sa tuwina
ay sigaw ng lahat.
Subalit walang maisip
kung ano ang dapat.
Solusyon sa problema
madalas ay isinaisantabi.
Mahalaga pa rin ang
interes para sa sarili.
Bulok na sistema
mahirap nang lunasan.
Sa isang timba'ng tubig
ay 'di maaaring hugasan.
Asido man ang gamitin
ay 'di pa rin kayang linisin.
Hangga't ang ugaling kanya-kanya
ay 'di aalisin.
Sa tuwing nakikita natin
ang araw
na nalalambungan
ng makapal na ulap,
ang unang nasa isip natin
ay nagbabadya ang ulan.
Sa tuwing nakikita natin
ang dagat
na may malalaking alon
na dumuduyan sa mga bangka,
ang iniisip natin
ay may bagyong daratal.
Kapag nakakakita tayo
ng isang tao
na humpak ang mukha
at malalim ang mga mata,
ang iniisip natin
sa bisyo s'ya ay sugapa.
Taal na katangian
ng bawat tao
ang manghusga ng kapwa,
ng mga bagay na nakikita,
subalit sa sarili
ay bulag, pipi at bingi.
